poniedziałek 26 lutego 2018
Skorzystaj z bezpłatnej infolinii: 00 800 678 910 11

OGÓLNOPOLSKI DZIEŃ INFORMACYJNY PROGRAMU ERASMUS+

Dodano: 18.12.2017

Wspólna polityka rolna (WPR) UE będzie łatwiejsza!

Dodano: 14.12.2017
Dzięki zmianom, które wejdą w życie 1 stycznia 2018 r., wspólna polityka rolna (WPR) [ common agricultural policy] stanie się jeszcze prostsza i jeszcze nowocześniejsza.
 
 
Istotne usprawnienia w przepisach dotyczących unijnego rolnictwa, które zaczną obowiązywać od 1 stycznia 2018 r., będą skutkiem przyjętej przez Radę Ministrów ds. Rolnictwa i Parlament Europejski części tzw. rozporządzenia zbiorczego odnoszącej się do rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich. Rozporządzeniem tym mają zostać zmienione: rozporządzenie finansowe regulujące realizację budżetu UE i 15 aktów sektorowych (m.in. z dziedziny rolnictwa).
Rozporządzenie zbiorcze upraszcza i wzmacnia obowiązujące unijne przepisy regulujące szeroki zakres zagadnień z obszaru rolnictwa, od zarządzania ryzykiem po wspieranie młodych rolników, i jest najnowszym z szeregu podjętych przez Komisję działań mających uprościć i zmodernizować prawo.
Komisarz ds. rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich, Phil Hogan, stwierdził: Z zadowoleniem przyjmuję decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady. Torują one drogę środkom, które w znacznym stopniu uproszczą przepisy i uczynią życie rolników i innych beneficjentów WPR łatwiejszym. Środki te wprowadzają istotne zmiany, takie jak uproszczenie przepisów dotyczących instrumentów finansowych, usprawnienie narzędzi zarządzania ryzykiem i większą elastyczność w przepisach dotyczących rolników aktywnych zawodowo. Pragnę wyrazić uznanie sprawozdawcom Parlamentu Europejskiego i prezydencji estońskiej uczestniczącym w trójstronnym procesie prac za ich wysiłki na rzecz umożliwienia rolnikom korzystania z tych uproszczeń już od 1 stycznia 2018 r. Przyjęty w zeszłym miesiącu komunikat Komisji w sprawie WPR jest kolejnym dowodem świadczącym o naszym zaangażowaniu na rzecz programu działań mających doprowadzić do istotnego i koniecznego uproszczenia zasad obowiązujących naszych rolników i inne zainteresowane strony.
 
Przepisy o szerokim zakresie
Wśród głównych usprawnień przewidzianych w rozporządzeniu zbiorczym należy wymienić:
  • wsparcie na rzecz wzmocnienia pozycji rolnika w łańcuchu dostaw żywności. Zgodnie z nowymi zasadami klauzule dotyczące podziału wartości mogą być negocjowane przez każdy z sektorów produktów i po raz pierwszy dają rolnikom prawo domagania się pisemnych umów (chyba że prowadzą oni wymianę handlową z MŚP);
  • prostsze narzędzia zarządzania ryzykiem, mające wspomóc rolników, w tym sektorowe narzędzie stabilizacji dochodów oraz ulepszenia w systemach ubezpieczeń, które umożliwią wypłacanie odszkodowań w wysokości do 70 proc. rolnikom, którzy ponieśli straty w produkcji lub których utrata dochodu wynosi co najmniej 20 proc.;
  • bardziej przejrzyste zasady dotyczące interwencji na rynkach, dzięki którym Komisja może reagować szybko na niedoskonałości rynku bez konieczności uciekania się do publicznej interwencji lub prywatnego przechowywania;
  • większa elastyczność zasad dotyczących wspierania przez państwa członkowskie konkretnych sektorów o dużym znaczeniu gospodarczym, społecznym lub środowiskowym w ramach systemu dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją, nawet wówczas, gdy sektory te nie znajdują się w kryzysowej sytuacji;
  • bardziej przejrzyste zasady udzielania wsparcia rolnikom, głównie za sprawą bardziej elastycznej definicji rolnika aktywnego zawodowo oraz silniejszych zachęt dla młodych rolników: zwiększenia dodatkowych płatności z 25 proc do 50 proc. i zagwarantowania wszystkim młodym rolnikom prawa do otrzymywania tych płatności przez pełny okres pięciu lat, niezależnie od tego, kiedy wystąpią o nie z wnioskiem w ciągu pierwszych pięciu lat prowadzenia działalności;
  • lepsze środki ochrony środowiska, w tym prostsze zasady dotyczące dywersyfikacji upraw i dodatkowe trzy nowe typy obszarów proekologicznych objętych uprawami wiążącymi azot, dające rolnikom i organom krajowym możliwość wyboru tych wariantów, które najlepiej odpowiadają ich konkretnym warunkom.
Nacisk na bardziej elastyczne i mniej biurokratyczne zasady oraz na poprawę wyników w kluczowych obszarach, takich jak działania środowiskowe i wsparcie dla rolników, sprawiają, że zmiany wprowadzone rozporządzeniem zbiorczym są w pełni zgodne z nowym podejściem do WPR po 2020 r. nakreślonym w ostatnio opublikowanym komunikacie w sprawie przyszłości produkcji żywności i rolnictwa.

Kontekst
Przyjęty przez Komisję we wrześniu 2016 r. wniosek w sprawie rozporządzenia zbiorczego zawiera szereg zmian do rozporządzenia finansowego i poprawek do wielu innych rozporządzeń w sprawie wydatkowania środków, w tym do czterech rozporządzeń dotyczących WPR. Poprawki te mają na celu niezbędne uproszczenie zasad realizowania polityki na skutek doświadczeń zebranych od czasu wdrożenia ostatniej reformy WPR przyjętej w 2013 r.
W wyniku intensywnych negocjacji prowadzonych latem i jesienią 2017 r. w trakcie czterech posiedzeń trójstronnych Komisja, Parlament Europejski i Rada osiągnęły 12 października 2017 r. kompromis co do przepisów dotyczących rolnictwa. Uwzględniając fakt, że nie zakończono jeszcze negocjacji dotyczących innych części rozporządzenia zbiorczego, a wiele państw członkowskich chciałoby jak najszybciej wprowadzić w życie uzgodnione przepisy, Parlament Europejski i Rada postanowiły wydzielić przepisy dotyczące rolnictwa z rozporządzenia zbiorczego i przyjąć je w postaci niezależnego rozporządzenia, które wejdzie w życie najpóźniej 1 stycznia 2018 r.

Biuletyn PIE ED Białystok - listopad 2017

Dodano: 13.12.2017

Polski sukces negocjacyjny z UE

Dodano: 12.12.2017
Na mocy przepisów UE w dziedzinie pomocy państwa Komisja Europejska zatwierdziła polski program dotyczący energii ze źródeł odnawialnych i zmniejszyła opłatę przeznaczoną na finansowanie programu ponoszoną przez energochłonnych odbiorców. Decyzja ta przyczyni się do poczynienia dalszych postępów w osiąganiu unijnych celów w zakresie energii i klimatu oraz zagwarantuje utrzymanie globalnej konkurencyjności energochłonnych odbiorców przy jednoczesnej ochronie konkurencji.
 
Margrethe Vestager, europejska komisarz odpowiedzialna za politykę konkurencji, powiedziała: Chcemy robić postępy w dziedzinie czystej energii ze względu na ochronę środowiska, ale również po to, by przyczynić się do wzrostu europejskiej gospodarki. Program wspierania energii ze źródeł odnawialnych zwiększy odsetek zielonej energii w polskim koszyku energetycznym i umożliwi Polsce przejście do niskoemisyjnej, zrównoważonej pod względem ekologicznym produkcji energii. Program pomoże również w utrzymaniu globalnej konkurencyjności przedsiębiorstw o dużym zapotrzebowaniu na energię. Komisja zatwierdziła dziś ten program.
W ramach programu, którego wartość szacuje się na 40 mld PLN (około 9,4 mld EUR), producentom energii ze źródeł odnawialnych zostanie przyznana pomoc państwa za pośrednictwem aukcji konkurencyjnych. Dwie rundy aukcji odbyły się już w grudniu 2016 r. oraz czerwcu 2017 r., a większa ich liczba zostanie zorganizowana do 30 czerwca 2021 r.
  • Małe instalacje o mocy produkcyjnej do 500kW mogą skorzystać z taryf gwarantowanych.
  • Instalacje o mocy produkcyjnej większej niż 500 kW otrzymają premię dopłacaną do ceny rynkowej energii elektrycznej, tak by nadal musiały dostosowywać swoją produkcję do sygnałów pochodzących z rynku. Beneficjenci otrzymają taką premię wyłącznie w przypadku gdy cena rynkowa energii elektrycznej w nadchodzących latach będzie wynosiła mniej niż cena zgłoszona na aukcji. Premia ma na celu wspomożenie wspomnianych jednostek przez skompensowanie tych kosztów, których nie mogą one pokryć z dochodów ze sprzedaży energii elektrycznej na rynku, tak by uzyskały one odpowiedni zwrot z inwestycji.
Komisja oceniła program pod kątem unijnych zasad pomocy państwa, w szczególności wydanych przez Komisję w 2014 r. wytycznych w sprawie pomocy państwa w odniesieniu do ochrony środowiska naturalnego i energii. Zgodnie z wytycznymi w przypadku wspierania energii ze źródeł odnawialnych należy prowadzić aukcje konkurencyjne, aby zagwarantować, że wykorzystanie funduszy publicznych jest ograniczone i że nie występuje nadmierna kompensacja. Komisja ustaliła, że polski program sprzyjać będzie rozwojowi różnych technologii energii ze źródeł odnawialnych i pomoże Polsce osiągnąć jej cele dotyczące środowiska i zmiany klimatu do 2020 r. Komisja stwierdziła, że środek zwiększy odsetek energii elektrycznej produkowanej ze źródeł odnawialnych w Polsce, a wszelkie zakłócenia konkurencji spowodowane udzieleniem pomocy państwa są ograniczone.
Ten program wsparcia energii ze źródeł odnawialnych jest finansowany z dodatkowej opłaty nałożonej na konsumentów energii. Polska zgłosiła również Komisji plany zmniejszenia obciążeń finansowych nałożonych na przedsiębiorstwa w niektórych sektorach energochłonnych, które będą korzystać z obniżonej opłaty. Komisja ustaliła, że przedmiotowe obniżki są zgodne z wytycznymi, które zezwalają państwom członkowskim na obniżenie opłat przedsiębiorstwom w tych sektorach, które są szczególnie energochłonne i podlegają międzynarodowej konkurencji, aby zagwarantować ich globalną konkurencyjność.
Programowi towarzyszy plan oceny, który ma na celu zmierzenie jego skutków. Wyniki tej oceny zostaną przedstawione Komisji w grudniu 2020 r.
 

Przebieg procedury
Przedstawione przez Komisję w 2014 r. wytyczne w sprawie pomocy państwa w odniesieniu do ochrony środowiska naturalnego i energii (zob. pełny tekst tutaj) zezwalają państwom członkowskim na wspieranie produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych (w tym z odpadów odnawialnych) oraz zakładów wysoko wydajnej kogeneracji z zastrzeżeniem spełnienia pewnych warunków. Zasady te mają na celu osiągnięcie ambitnych unijnych celów w zakresie energii i klimatu po najniższych możliwych kosztach dla podatników oraz bez nadmiernego zakłócenia konkurencji na jednolitym rynku.
dyrektywie w sprawie odnawialnych źródeł energii ustanowiono cele dla wszystkich państw członkowskich w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto do 2020 r. W przypadku Polski cel ten wynosi 15 proc. do 2020 r.
Po rozstrzygnięciu ewentualnych wątpliwości dotyczących kwestii poufności więcej informacji dotyczących decyzji podjętej dzisiaj zostanie udostępnionych w rejestrze pomocy państwa na stronie internetowej Komisji dotyczącej konkurencji pod numerem sprawy SA.43697. Wykaz nowych decyzji dotyczących pomocy państwa opublikowanych w internecie i Dzienniku Urzędowym zamieszczany jest w Cotygodniowym biuletynie internetowym dotyczącym pomocy państwa (State Aid Weekly e-News).
 

UE przeciwko Republice Czeskiej, Węgrom i Polsce ws. reloakacji

Dodano: 07.12.2017

Komisja Europejska postanowiła skierować do Trybunału Sprawiedliwości sprawę przeciwko Republice Czeskiej, Węgrom i Polsce w związku z nieprzestrzeganiem przez te kraje zobowiązań prawnych w zakresie relokacji.

W dniu 15 czerwca 2017 r. Komisja wszczęła przeciwko Republice Czeskiej, Węgrom i Polsce postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Odpowiedzi udzielone przez te trzy państwa członkowskie nie zostały uznane za zadowalające i Komisja postanowiła przejść do następnego etapu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i w dniu 26 lipca 2017 r. skierowała do nich uzasadnione opinie.

Mimo iż w swoim orzeczeniu z dnia 6 września Trybunał Sprawiedliwości potwierdził, że program relokacji nadal obowiązuje, Republika Czeska, Węgry i Polska wciąż nie przestrzegają swoich zobowiązań prawnych. Przekazane odpowiedzi po raz kolejny okazały się niewystarczające; żadne z trzech państw nie wskazało również, by zamierzało uczestniczyć we wdrożeniu decyzji o relokacji. Dlatego też Komisja podjęła decyzję o przejściu do kolejnego etapu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i postanowiła skierować do Trybunału Sprawiedliwości UE sprawę przeciwko tym trzem państwom.

Decyzje Rady nakładają na państwa członkowskie obowiązek zgłaszania co trzy miesiące dostępnych miejsc na potrzeby relokacji w celu zagwarantowania szybkiej i uporządkowanej procedury relokacji. Podczas gdy wszystkie pozostałe państwa członkowskie dokonały relokacji i niezbędnych zgłoszeń w ostatnich miesiącach, Węgry nie podjęły żadnych działań od momentu uruchomienia programu, a Polska nie dokonała żadnej relokacji i nie przedstawiła stosownych zgłoszeń od grudnia 2015 r. Republika Czeska nie dokonała żadnych relokacji od sierpnia 2016 r. i nie złożyła nowych deklaracji od ponad roku.


Kontekst

Tymczasowy mechanizm relokacji w sytuacjach nadzwyczajnych został ustanowiony w dwóch decyzjach Rady z września 2015 r. (decyzja Rady (UE) 2015/1523 oraz decyzja Rady (UE) 2015/1601), w których państwa członkowskie zobowiązały się do relokacji osób potrzebujących ochrony międzynarodowej z obszaru Włoch i Grecji.

Komisja regularnie informuje o stanie wdrożenia tych dwóch decyzji Rady poprzez regularne sprawozdania dotyczące relokacji i przesiedleń, których używa w celu zaapelowania o podjęcie koniecznych działań. Od listopada 2017 r. informacje na temat wdrażania programów relokacji i przesiedleń są konsolidowane w jednym sprawozdaniu na temat postępów poczynionych w ramach Europejskiego programu w zakresie migracji. Dotychczas relokowano ponad 32 tys. osób, a we Włoszech i w Grecji wciąż przebywają osoby, które powinny być relokowane w pierwszej kolejności.


Dodatkowe informacje

-Komunikat prasowy: Europejski program w zakresie migracji: konsolidacja postępów.

-Sprawozdanie z postępów w realizacji Europejskiego programu w zakresie migracji.

-Decyzja Rady w sprawie relokacji 40 tys. osób z Włoch i Grecji (decyzja Rady (UE) 2015/1523).

-Decyzja Rady w sprawie relokacji 120 tys. osób z Włoch i Grecji (decyzja Rady (UE) 2015/1601).

-Monitorowanie prawa UE w obszarze spraw wewnętrznych.

-W odniesieniu do najważniejszych decyzji w sprawie uchybień zobowiązaniom państwa członkowskiego z grudnia 2017 r.: zob. notatka prasowa MEMO/17/4767.

-W odniesieniu do ogólnej procedury dotyczącej uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego: zob. notatka prasowa MEMO/12/12(oraz infografika).

-W odniesieniu do unijnej procedury dotyczącej uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.