sobota 15 grudnia 2018
Skorzystaj z bezpłatnej infolinii: 00 800 678 910 11

80 proc. obywateli UE popiera sektor prywatny we współpracy na rzecz rozwoju

Dodano: 24.09.2018
 
Z najnowszego badania Eurobarometr wynika, że obywatele UE są coraz bardziej przekonani co do tego, że sektor prywatny ma ważną rolę do odegrania w międzynarodowej współpracy rozwojowej. Uważają również, że współpraca na rzecz rozwoju jest jednym ze sposobów rozwiązania problemu nielegalnej migracji.
 
Europejczycy popierają nasze starania, aby zwiększyć poziom inwestycji prywatnych we współpracę na rzecz rozwoju, zapewnić równość płci i zająć się pierwotnymi przyczynami nielegalnej migracji. Nasza propozycja pogłębienia stosunków gospodarczych z Afryką poprzez skoncentrowanie się na inwestycjach prywatnych odpowiada zatem oczekiwaniom naszych obywateli. To również sygnał dla nas, aby już teraz nasilać nasze działania w dziedzinie rozwoju – powiedział komisarz do spraw współpracy międzynarodowej i rozwoju Neven Mimica.
 
Najważniejsze wyniki:
  • Ogólnie silne poparcie dla współpracy na rzecz rozwoju
89 proc. ankietowanych popiera pomoc na rzecz mieszkańców krajów rozwijających się. W porównaniu z 2016 r. wzrosła liczba zwolenników nasilenia współpracy finansowej. Ponad trzy czwarte respondentów we wszystkich państwach członkowskich UE uważa, że UE powinna dotrzymać swojej obietnicy, jeśli chodzi o kwotę pomocy dla krajów rozwijających się.
  • Równouprawnienie płci to priorytet
Poparcie dla rozwiązania problemu równości kobiet i mężczyzn jest jeszcze większe: prawie 90 proc. ankietowanych uważa, że powinien to być priorytet w polityce rozwojowej UE. Zdaniem ankietowanych najważniejsze problemy do rozwiązania to zwalczanie przemocy wobec kobiet i dziewcząt (78 proc.), przeciwdziałanie dyskryminacji kobiet (63 proc.) i zapewnienie kobietom i dziewczętom dostępu do edukacji (61 proc.).
  • Zwalczanie nielegalnej migracji
70 proc. ankietowanych zgadza się ze stwierdzeniem, że udzielanie pomocy finansowej krajom rozwijającym się jest skutecznym sposobem rozwiązania problemu nielegalnej migracji. W porównaniu z 2016 r. pogląd taki zyskał na poparciu mieszkańców 14 krajów, zwłaszcza Malty, Grecji i Bułgarii.
W odpowiedzi na pytanie o określenie najpilniejszych wyzwań dla krajów rozwijających się najczęściej wymieniane kwestie to pokój i bezpieczeństwo (37 proc.), edukacja (35 proc.) i zdrowie (33 proc.). Migracja jest wymieniona na 10. miejscu wśród najpilniejszych wyzwań (10 proc.). Dane te wskazują na stałą ogólną tendencję począwszy od 2010 r.
Jeśli chodzi o osobiste odczucia Europejczyków, ponad połowa z nich uważa, że ich pomoc, jako osób indywidualnych, również ma znaczenie. Przekazują oni pieniądze organizacjom non-profit, dokonują etycznych wyborów podczas zakupów oraz pracują jako wolontariusze.
Na pytanie, czy walka z ubóstwem w krajach rozwijających się powinna być priorytetem UE, pozytywnie odpowiedziało większość respondentów w 26 krajach, a ogółem 70 proc. Najbardziej sceptyczni, jeśli chodzi o współpracę na rzecz rozwoju, są Łotysze i Estończycy. Spośród 28 państw członkowskich UE jedynie Czesi i Estończycy mają wątpliwości co do tego, czy polityka rozwojowa jest skutecznym sposobem walki z ubóstwem w krajach rozwijających się.
 
Więcej informacji
Arkusze informacyjne dotyczące poszczególnych państw członkowskich UE w ich językach narodowych, infografiki we wszystkich językach UE, zestawienia wyników dla UE jako całości oraz oddzielnie dla młodzieży.

Komisja Europejska pozywa Polskę przed Trybunał Sprawiedliwości

Dodano: 24.09.2018
 
W dniu dzisiejszym Komisja Europejska podjęła decyzję o pozwaniu Polski przed Trybunał Sprawiedliwości UE. Powodem jest naruszenie zasady niezawisłości sędziowskiej, które wynika z nowej ustawy o Sądzie Najwyższym. Komisja zwraca się do Trybunału Sprawiedliwości o zarządzenie środków tymczasowych do chwili wydania orzeczenia w tej sprawie
 
Nowa polska ustawa o Sądzie Najwyższym przewiduje obniżenie wieku emerytalnego sędziów Sądu Najwyższego z 70 do 65 lat. Oznacza to, że 27 spośród 72 czynnych obecnie sędziów Sądu Najwyższego może zostać zmuszonych do przejścia w stan spoczynku. Dotyczy to również Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, którego zgodnie z Konstytucją RP powołuje się na sześcioletnią kadencję. W tym wypadku kadencja ta zostałaby przedwcześnie zakończona.
Ustawa weszła w życie w dniu 3 kwietnia 2018 r. Zgodnie z tą ustawą sędziowie, których dotyczy obniżony wiek emerytalny, mogą zwrócić się do Prezydenta RP o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska. Zgoda jest udzielana na okres 3 lat, nie więcej niż dwukrotnie.. Brak jest jasnych kryteriów, którymi ma się kierować Prezydent, podejmując decyzję; nie przewidziano też kontroli sądowej ewentualnej decyzji odmownej. Ponadto jedynym zabezpieczeniem przewidzianym przez władze polskie jest niewiążąca opinia Krajowej Rady Sądownictwa – organu, którego obecny skład ukonstytuowano z naruszeniem europejskich norm niezależności sądowej.
 
Komisja podtrzymuje swoje stanowisko, że polska ustawa o Sądzie Najwyższym jest niezgodna z prawem UE, ponieważ narusza zasadę niezależności sądownictwa, a zatem również zasadę nieusuwalności sędziów. Tym samym Polska nie wypełnia, zdaniem Komisji, swoich zobowiązań wynikających z art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.
Komisja przesłała polskim władzom wezwanie do usunięcia uchybienia w dniu 2 lipca 2018 r., które dotyczyło ustawy o Sądzie Najwyższym, a następnie uzasadnioną opinię – w dniu 14 sierpnia 2018 r. Odpowiedź władz Polski na oba pisma nie rozwiała zastrzeżeń prawnych Komisji.
Wdrożenie kwestionowanych przepisów regulujących przejście sędziów Sądu Najwyższego w Polsce w stan spoczynku zostało przyspieszone i tworzy zagrożenie w postaci poważnego i nieodwracalnego uszczerbku dla niezależności sądownictwa w Polsce, a tym samym dla systemu prawnego Unii Europejskiej. Niezależność krajowych sądów i trybunałów jest niezbędnym elementem funkcjonowania współpracy sądowej między państwami członkowskimi UE, a przede wszystkim jest podstawą funkcjonowania trybu prejudycjalnego przewidzianego w art. 267 TFUE.
W związku z powyższym Komisja przeszła do kolejnego etapu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, podejmując decyzję o wniesieniu sprawy do Trybunału Sprawiedliwości UE. Jednocześnie Komisja postanowiła również zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o zarządzenie środków tymczasowych, celem przywrócenia w polskim Sądzie Najwyższym stanu sprzed dnia 3 kwietnia 2018 r., kiedy to przyjęto będącą przedmiotem sporu ustawę. I wreszcie, Komisja postanowiła zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o zastosowanie trybu przyspieszonego, aby orzeczenie zostało wydane jak najszybciej.

Kontekst 
Praworządność jest jedną ze wspólnych wartości, na których opiera się Unia Europejska. Jest ona zagwarantowana w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z traktatami Komisja Europejska odpowiada wraz z Parlamentem Europejskim i Radą za gwarantowanie przestrzegania praworządności jako podstawowej wartości Unii oraz zapewnienie poszanowania prawa, wartości i zasad UE.
Wydarzenia w Polsce skłoniły Komisję Europejską do podjęcia w styczniu 2016 r. dialogu z polskim rządem zgodnie z ramami na rzecz umocnienia praworządności. Proces ten opiera się na stałym dialogu Komisji z danym państwem członkowskim. O jego wynikach Komisja na bieżąco informuje Parlament Europejski i Radę.
W dniu 29 lipca 2017 r. Komisja wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z wejściem w życie ustawy o ustroju sądów powszechnych, również ze względu na jej przepisy regulujące przejście i przeniesienie w stan spoczynku sędziów oraz ich wpływ na niezależność sądownictwa. W dniu 20 grudnia 2017 r. Komisja wniosła tę sprawę do Trybunału Sprawiedliwości. Sprawa toczy się obecnie przed Trybunałem.
W dniu 20 grudnia 2017 r., z uwagi na brak postępów w realizacji ram na rzecz praworządności, Komisja po raz pierwszy uruchomiła procedurę, o której mowa art. 7 ust. 1 i przedłożyła uzasadniony wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie określenia wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia praworządności przez Polskę. Zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej Rada, stanowiąc większością czterech piątych swoich członków, może stwierdzić istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia przez państwo członkowskie wspólnych wartości, o których mowa w art. 2 Traktatu.
Podczas posiedzenia Rady ds. Ogólnych poświęconego kwestii praworządności w Polsce w dniu 26 czerwca 2018 r., które odbyło się w ramach procedury przewidzianej w art. 7 ust. 1 Traktatu, władze polskie nie wskazały, czy i jakie środki mają zamiar podjąć w odniesieniu do nadal wyrażanych przez Komisję obaw. Biorąc powyższą okoliczność pod uwagę, a także brak w tym zakresie postępów w ramach dialogu na temat praworządności z Polską, w dniu 2 lipca 2018 r. Komisja wystosowała do Polski wezwanie do usunięcia, w którym wyraźnie określono zastrzeżenia prawne Komisji. Władze polskie udzieliły odpowiedzi na wezwanie do usunięcia uchybienia w dniu 2 sierpnia 2018 r., w której odrzuciły zastrzeżenia Komisji. Następnie Komisja przesłała polskim władzom w dniu 14 sierpnia 2018 r. uzasadnioną opinię w tej sprawie. W dniu 14 września 2018 r. Komisja otrzymała odpowiedź, która ponownie nie pozwoliła na rozwianie zastrzeżeń prawnych Komisji.
W dniu 18 września 2018 r. miało miejsce drugie wysłuchanie dotyczące praworządności w Polsce, zorganizowane przez Radę do Spraw Ogólnych w ramach procedury określonej w art. 7 ust. 1. Władze polskie ponownie podtrzymały swoje stanowisko i odmówiły podjęcia jakichkolwiek działań w celu wyeliminowania zastrzeżeń Komisji i innych państw członkowskich.
Postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom nie oznacza zaprzestania dialogu z Polską na temat praworządności. Dialog ten pozostaje dla Komisji preferowanym sposobem rozwiązania systemowego zagrożenia dla praworządności w Polsce.

Więcej informacji
Ogólne informacje na temat procedury dotyczącej uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – zob. MEMO/12/12.

EU: straty w dochodach z VAT sięgające prawie 150 mld EUR

Dodano: 17.09.2018
Z opublikowanego dzisiaj przez Komisję Europejską badania wynika, iż państwa UE straciły w 2016 r. prawie 150 mld EUR dochodów z tytułu podatku od wartości dodanej (VAT).
 
Tak zwana „luka w podatku VAT” oznacza różnicę między oczekiwanymi dochodami z podatku VAT a kwotą faktycznie pobraną. Chociaż państwa członkowskie podjęły wiele działań na rzecz poprawy ściągalności podatku VAT, dzisiejsze dane liczbowe pokazują, że reforma obecnego unijnego systemu VAT w połączeniu z lepszą współpracą na szczeblu UE jest konieczna, aby państwa członkowskie mogły w pełni korzystać z dochodów z VAT w swoich budżetach.
 
Pierre Moscovici, komisarz do spraw gospodarczych i finansowych, podatków i ceł, powiedział: Państwa członkowskie poprawiły ściągalność podatku VAT w całej UE. Należy to uznać i pochwalić. Nie do przyjęcia pozostaje jednak kwota 150 mld EUR rocznie, którą tracą budżety krajowe, w szczególności w sytuacji, gdy 50 mld EUR z tej sumy trafia do kieszeni przestępców, oszustów, a prawdopodobnie nawet terrorystów. Znaczna poprawa nastąpi dopiero po przyjęciu reformy systemu VAT, którą zaproponowaliśmy rok temu. Wzywam państwa członkowskie do podjęcia dalszych prac nad docelowym systemem VAT przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2019 r.
W ujęciu nominalnym luka w podatku VAT zmniejszyła się o 10,5 mld EUR, do 147,1 mld EUR w 2016 r., co oznacza spadek do 12,3 % całkowitych dochodów z VAT w porównaniu z 13,2 % w roku poprzednim. Wyniki poszczególnych państw członkowskich nadal znacząco się od siebie różnią. Luka w podatku VAT zmniejszyła się w 22 państwach członkowskich, przy czym największe sukcesy na tym polu odnoszą: Bułgaria, Łotwa, Cypr i Niderlandy. W każdym z tych państw straty z tytułu VAT zmniejszyły się o ponad 5 punktów procentowych. Jednak w sześciu państwach członkowskich odnotowano wzrost luki w podatku VAT: w Rumunii, Finlandii, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Estonii i Francji.
Mimo że osiągnięto znaczne postępy w zakresie poprawy poboru podatku VAT i usprawnienia administracji na szczeblu UE, państwa członkowskie powinny teraz poczynić postępy i jak najszybciej uzgodnić szeroko zakrojoną reformę mającą na celu ograniczenie oszustw związanych z VAT w systemie UE, co zaproponowała w zeszłym roku Komisja. Zmiana ta poprawiłaby i zmodernizowała system z korzyścią zarówno dla rządów, jak i przedsiębiorstw, dzięki czemu system stałby się bardziej solidny i prostszy w obsłudze dla przedsiębiorstw.

Kontekst
Badanie dotyczące luki w podatku VAT jest finansowane z budżetu UE, a jego ustalenia są istotne zarówno dla Unii, jak i dla państw członkowskich, ponieważ podatek VAT stanowi istotny wkład w budżet Unii i budżety krajowe. W badaniu zastosowano metodę „top-down”, w której do oszacowania luki w podatku VAT wykorzystuje się dane z zakresu rachunków narodowych.
Po raz pierwszy sprawozdanie za 2018 r. zawiera szerszą analizę wpływu niektórych czynników zewnętrznych, takich jak struktura produkcyjna gospodarki i bezrobocie, a także czynników pod bezpośrednią kontrolą administracji podatkowej, takich jak wielkość administracji podatkowej i wydatki na technologie informacyjne (IT). Aspekt ten jest szczególnie ważny, ponieważ inwestycje w IT zwykle prowadzą do zmniejszenia luki w podatku VAT, jak stwierdzono w zaleceniach, które Komisja wydała wcześniej państwom członkowskim.

Przydatne linki
Więcej informacji znajduje się na naszej stronie z najczęściej zadawanymi pytaniami.
Pełny tekst sprawozdania i zestawienie informacji są dostępne tutaj.
 

BIULETYN: Polska, inwestujemy w przyszłość

Dodano: 13.09.2018

KLIKNIJ ABY POBRAĆ

 


Unia Europejska (UE) przynosi ludziom realne korzyści, które są odczuwalne na poziomie lokalnym. Do jej głównych priorytetów należy wspieranie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz działanie na rzecz poprawy jakości życia w całej Europie. Inwestując w pomysły i przedsięwzięcia, UE usuwa przeszkody i tworzy sprzyjające warunki do rozwoju i modernizacji na całym kontynencie. Wspiera odwagę i przedsiębiorczość Europejczyków, aby otworzyć przed nimi możliwości realizacji własnych, innowacyjnych projektów.


 

XIV Ogólnopolska Olimpiada Wiedzy o Unii Europejskiej

Dodano: 13.09.2018