poniedziałek 16 lipca 2018
Skorzystaj z bezpłatnej infolinii: 00 800 678 910 11

UE: trzykrotne zwiększenie nakładów na migrację i zarządzanie granicami

Dodano: 08.06.2018
W przyszłym długoterminowym budżecie UE na lata 2021–2027 Komisja proponuje blisko trzykrotne zwiększenie nakładów na migrację i zarządzanie granicami – do 34,9 mld euro w porównaniu z 13 mld euro w poprzednim okresie.
Wniosek Komisji jest odpowiedzą na większe wyzwania związane z migracją, mobilnością i bezpieczeństwem. Nowy budżet przewiduje bardziej elastyczne instrumenty finansowania, aby móc zaradzić nieprzewidzianym zjawiskom migracyjnym i lepiej chronić granice. Utworzony zostanie nowy, odrębny fundusz zintegrowanego zarządzania granicami, a Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej zostanie powiększona o stałą służbę złożoną z około 10 tys. funkcjonariuszy straży granicznej. Nowy fundusz zarządzania granicami zapewni też wsparcie na zakup sprzętu, dzięki czemu pomoże państwom członkowskim w prowadzeniu kontroli celnych.
Pierwszy wiceprzewodniczący Frans Timmermans powiedział: W oparciu o doświadczenia z przeszłości i przekonanie, że migracja stanowić będzie wyzwanie także w przyszłości, proponujemy bezprecedensowe zwiększenie nakładów. Wzmocnienie naszych wspólnych granic UE, zwłaszcza z pomocą Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, pozostanie ważnym priorytetem. Większa elastyczność instrumentów finansowania oznacza, że jesteśmy gotowi szybko zapewnić wsparcie państwom członkowskim, tam, gdzie tego potrzebują, i wtedy, kiedy tego potrzebują – zwłaszcza w sytuacji kryzysu.
Komisarz do spraw migracji, spraw wewnętrznych i obywatelstwa Dimitris Avramopoulos stwierdził: Lepsze zarządzanie naszymi granicami zewnętrznymi i migracją pozostanie priorytetem dla UE, państw członkowskich i naszych obywateli w nadchodzących latach. Większe wyzwania wymagają większych nakładów – dlatego proponujemy blisko trzykrotne zwiększenie budżetu w tym obszarze. Zwiększone środki finansowe odegrają decydującą rolę w zapewnieniu, aby możliwe było wdrażanie priorytetów politycznych, takich jak: dalsza ochrona granic zewnętrznych, udzielanie ochrony tym, którzy tego potrzebują, skuteczniejsze wspieranie legalnej migracji i działań na rzecz integracji, zwalczanie migracji nieuregulowanej oraz organizowanie skutecznych i szybkich powrotów osób, które nie mają prawa pozostać na terenie UE.
Komisarz do spraw gospodarczych i finansowych, podatków i ceł Pierre Moscovici dodał: 115 tys. funkcjonariuszy celnych chroni naszych obywateli przed podrobionymi lub niebezpiecznymi towarami i innymi formami nielegalnego handlu. Aby wspierać ich w tym ważnym zadaniu, proponujemy dzisiaj utworzenie nowego funduszu na kwotę 1,3 mld euro, który umożliwi państwom UE zakup najnowocześniejszego sprzętu do kontroli celnej. W przyszłym miesiącu obchodzić będziemy 50-lecie unii celnej – z tej okazji musimy zapewnić, aby stawała się coraz silniejsza.
W czasie kryzysu uchodźczego w 2015 i 2016 r. wsparcie finansowe i techniczne, jakiego UE udzieliła państwom członkowskim, miało decydujące znaczenie we wspieraniu państw, które znalazły się pod presją migracyjną, i w rozwijaniu zdolności służb poszukiwawczo-ratowniczych, zwiększeniu liczby powrotów i lepszym zarządzaniu granicami zewnętrznymi. W oparciu o doświadczenia z przeszłości Komisja proponuje blisko trzykrotne zwiększenie nakładów na migrację i zarządzanie granicami.

1. Zabezpieczenie granic zewnętrznych UE
Skuteczna ochrona granic zewnętrznych UE ma kluczowe znaczenie dla zarządzania migracjami i zapewnienia bezpieczeństwa wewnętrznego. Ponadto szczelne granice zewnętrzne umożliwiają Unii utrzymanie obszaru Schengen bez kontroli na granicach wewnętrznych. Komisja proponuje przeznaczenie łącznie 21,3 mld euro na zarządzanie granicami oraz utworzenie nowego Funduszu Zintegrowanego Zarządzania Granicami (FZZG) dysponującego budżetem w wysokości ponad 9,3 mld euro.
Najważniejsze cechy nowego funduszu to:
Odpowiedni zestaw priorytetów:
  • Wzmacnianie granic zewnętrznych UE: Nowy fundusz będzie kontynuował i wykorzystywał prace prowadzone w ostatnich latach na rzecz lepszej ochrony granic UE za pomocą Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, systematycznych kontroli na granicach oraz nowych, wielkoskalowych i interoperacyjnych systemów informatycznych, w tym przyszłego systemu wjazdu/wyjazdu. Finansowanie zostanie przeznaczone na zwalczanie przemytu migrantów i handlu ludźmi, zatrzymywanie osób stanowiących zagrożenie, wspieranie działań poszukiwawczo-ratowniczych na morzu oraz sprzętu i szkoleń dla straży granicznej, a także szybkie wsparcie operacyjne dla państw członkowskich znajdujących się pod presją migracyjną.
  • Silniejsza i bardziej skuteczna polityka wizowa: Fundusz zapewni także dalszy rozwój i modernizację unijnej polityki wizowej, przy jednoczesnym zwiększeniu poziomu bezpieczeństwa i zmniejszeniu ryzyka migracji nieuregulowanej.
- Wsparcie dla państw członkowskich: Kwota 4,8 mld euro z nowego funduszu zostanie przeznaczona na długoterminowe wsparcie na rzecz środków zarządzania granicami i politykę wizową państw członkowskich. Finansowanie to będzie dokładnie odzwierciedlać potrzeby państw członkowskich, a przeprowadzony w połowie okresu przegląd uwzględni nowe lub dodatkowe potrzeby. Każde państwo członkowskie otrzyma stałą kwotę w wysokości 5 mln euro, zaś pozostała część zostanie rozdzielona według obciążenia pracą oraz w zależności od presji i poziomu zagrożenia na zewnętrznych granicach lądowych (30 procent), zewnętrznych granicach morskich (35 procent), lotniskach (20 procent) i w urzędach konsularnych (15 procent).
- Szybkie i elastyczne reagowanie: Kwota 3,2 mld euro zostanie przeznaczona na odpowiednio dostosowane wsparcie dla państw członkowskich na rzecz projektów realizowanych na poziomie UE oraz na uwzględnienie pilnych potrzeb. Nowy fundusz został zaplanowany tak, aby zapewnić wystarczającą elastyczność, która pozwoli na udzielenie pomocy finansowej państwom członkowskim w sytuacjach nadzwyczajnych oraz wykorzystanie środków finansowych w miarę pojawiania się nowych, istotnych priorytetów.
- Lepszy sprzęt do kontroli celnych na granicach zewnętrznych: Nowy instrument umożliwi przeznaczenie 1,3 mld euro na pomoc państwom członkowskim w zakupie, konserwacji i wymianie nowoczesnego sprzętu do kontroli celnej, takiego jak skanery, systemy automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych, zespoły psów tropiących i mobilne laboratoria do analizy próbek.
- Wzmacnianie agencji UE w obszarze zarządzania granicami: Poza opisywanym funduszem, odrębna kwota 12 mld euro zostanie przeznaczona na dalsze wzmocnienie Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA).

2. Migracja: wspieranie solidnej, realistycznej i sprawiedliwej polityki
Komisja proponuje zwiększenie nakładów na migrację o 51 proc. – do kwoty 10,4 mld euro w ramach odnowionego Funduszu Azylu i Migracji (FAM). Fundusz wspierać będzie działania państw członkowskich w trzech kluczowych dziedzinach: azylu, legalnej migracji i integracji oraz zwalczania migracji nieuregulowanej i organizowania powrotów. Najważniejsze cechy nowego funduszu to:
Odpowiedni zestaw priorytetów: Nowy fundusz kontynuować będzie niezbędne wsparcie dla krajowych systemów azylowych, ale większy nacisk zostanie położony na to, by przeznaczać unijne środki finansowe na najważniejsze kwestie, takie jak:
  • Silniejsze i bardziej skuteczne europejskie systemy azylowe: Fundusz pomoże wzmocnić i rozwinąć wszystkie elementy wspólnego europejskiego systemu azylowego, w tym jego wymiar zewnętrzny.
  • Większe wsparcie na rzecz legalnej migracji i integracji: Dodatkowe środki z funduszu zostaną przeznaczone na wsparcie wczesnej integracji obywateli państw trzecich legalnie przebywających w UE. W ten sposób finansowane będą działania krótkoterminowe, natomiast z funduszy spójności pochodzić będą środki na długoterminową integrację społeczno-ekonomiczną.
  • Szybsze i częstsze powroty: Z funduszu wspierane będzie bardziej skoordynowane podejście do zwalczania migracji nieuregulowanej, poprawy skuteczności powrotów i zacieśniania współpracy z państwami trzecimi w zakresie readmisji.
- Wsparcie dla państw członkowskich: Kwota 6,3 mld euro z funduszu zostanie przeznaczona na długoterminowe wsparcie finansowe dla państw członkowskich na zarządzanie migracjami, w zależności od potrzeb poszczególnych państw. Podczas przeglądu przeprowadzonego w połowie okresu finansowania uwzględnione zostaną nowe lub dodatkowe potrzeby. Każde państwo członkowskie otrzyma stałą kwotę w wysokości 5 mln euro, natomiast pozostałe środki zostaną rozdzielone na podstawie oceny presji migracyjnej, proporcjonalnie w zależności od obszaru: azyl (30 proc.), legalna migracja i integracja (30 proc.), zwalczanie migracji nieuregulowanej i powroty (40 proc.).
- Lepsza gotowość: Kwota 4,2 mld euro zostanie zarezerwowana na dostosowane do potrzeb wsparcie dla państw członkowskich, projekty charakteryzujące się rzeczywistą europejską wartością dodaną, takie jak przesiedlenia, lub na zaspokojenie pilnych potrzeb i pomoc w sytuacjach nadzwyczajnych dla państw członkowskich.
- Lepsza koordynacja unijnych instrumentów finansowania: Fundusz Azylu i Migracji zostanie uzupełniony o dodatkowe środki finansowe w ramach instrumentów polityki zewnętrznej UE w celu zacieśnienia współpracy w zakresie migracji z państwami partnerskimi, w tym na rzecz zwalczania migracji nieuregulowanej, poprawy warunków w państwach pochodzenia, rozszerzenia współpracy w zakresie powrotów i readmisji oraz legalnej migracji.
- Wzmacnianie agencji UE: Poza opisywanym funduszem, odrębna kwota blisko 900 mln euro zostanie przeznaczona na wzmocnienie nowej Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu.

Dalsze kroki
Aby fundusze UE jak najszybciej zaczęły przynosić efekty, konieczne jest szybkie porozumienie w sprawie ogólnego długoterminowego budżetu UE i wniosków sektorowych.
Opóźnienia w tym zakresie mogłyby ograniczyć zdolność Unii Europejskiej do reagowania na ewentualne przyszłe kryzysy i pozbawić projekty niezbędnego finansowania – może to dotyczyć na przykład programów wspomaganego dobrowolnego powrotu i readmisji czy kontynuacji unijnego finansowania przesiedleń.
Osiągnięcie w 2019 r. porozumienia w sprawie następnego długoterminowego budżetu zapewni sprawne przejście od bieżącego wieloletniego budżetu (2014–2020) do nowego oraz zagwarantuje przewidywalność i kontynuację finansowania z korzyścią dla wszystkich.
Kontekst
Zarządzanie granicami i migracjami stanowi priorytet polityczny od początku kadencji Komisji pod przewodnictwem Junckera – od wytycznych politycznych przewodniczącego Junckera z lipca 2014 r. po ostatnie orędzie o stanie Unii z 13 września 2017 r. 
Skala i nagły charakter kryzysu uchodźczego w latach 2015–2016 zaskoczyły jednak Europę. Aby uniknąć kryzysu humanitarnego i umożliwić wspólne działanie w reakcji na tę bezprecedensową sytuację i nowe zagrożenia bezpieczeństwa, UE wykorzystała wszystkie mechanizmy elastyczności przewidziane w bieżącym budżecie i umożliwiające uruchomienie dodatkowych środków finansowych. Oprócz pierwotnego przydziału środków na lata 2014–2020 w wysokości 6,9 mld euro na Fundusz Azylu, Migracji i Integracji i Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego (granice i policja) zmobilizowano dodatkowe 3,9 mld euro. W ten sposób łączne nakłady na migrację, zarządzanie granicami i bezpieczeństwo wewnętrzne osiągnęły poziom 10,8 mld euro, przy czym kwota ta nie uwzględnia znacznych środków finansowych, które uruchomiono w celu zaradzenia kryzysowi uchodźczemu poza granicami UE.
W oparciu o doświadczenia z przeszłości Komisja proponuje teraz podwojenie nakładów we wszystkich obszarach – 10,4 mld euro na migrację, 9,3 mld euro na zarządzanie granicami, 2,5 mld euro na bezpieczeństwo wewnętrzne i 1,2 mld euro na bezpieczniejszą likwidację działalności jądrowej w niektórych państwach członkowskich – łącznie ponad 23 mld euro.
Ponadto z 4,2 mld euro do 14 mld euro wzrośnie wsparcie dla unijnych agencji w dziedzinie bezpieczeństwa oraz zarządzania granicami i migracjami.

Budżet UE: Rozwój regionalny i polityka spójności po 2020 r.

Dodano: 28.05.2018

Na okres obowiązywania następnego długoterminowego budżetu UE na lata 2021-2027 Komisja proponuje unowocześnić politykę spójności – główną politykę inwestycyjną UE i jeden z jej najbardziej konkretnych przejawów solidarności.
 
Gospodarka UE przeżywa ożywienie, ale konieczne są dodatkowe wysiłki inwestycyjne w celu zaradzenia utrzymującym się różnicom między państwami członkowskimi oraz w ich obrębie. Dzięki budżetowi w wysokości 373 mld EUR [1] na lata 2021 – 2027 w ramach przyszłej polityki spójności możliwe są inwestycje, które pomogą w niwelowaniu tych różnic. Środki będą przepływały do regionów, które najbardziej potrzebują nadrobić zaległości rozwojowe w stosunku do pozostałej części Unii Europejskiej. Jednocześnie utrzymany zostanie silny i bezpośredni związek między UE a jej regionami oraz miastami.
Jyrki Katainen, wiceprzewodniczący Komisji odpowiedzialny za zatrudnienie, wzrost gospodarczy, inwestycje i konkurencyjność, zauważył: Przez następną dekadę polityka spójności będzie wspomagać regiony w modernizacji ich przemysłu, inwestowaniu w innowacje oraz przechodzeniu do niskoemisyjnej gospodarki o obiegu zamkniętym. Nasz wniosek przyczyni się również do stworzenia bardziej przyjaznego otoczenia biznesu w Europie poprzez stworzenie odpowiednich warunków dla wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i inwestycji.
Komisarz ds. polityki regionalnej Corina Crețu stwierdziła: Proponujemy politykę spójności dla wszystkich regionów – politykę, która nie pozostawia nikogo w tyle. Uczyniliśmy ją bardziej elastyczną w celu dostosowania jej do nowych priorytetów i lepszej ochrony naszych obywateli. Uprościliśmy także przepisy, co przyniesie korzyści wszystkim podmiotom – począwszy od małych przedsiębiorstw i przedsiębiorców po szkoły i szpitale, którym łatwiej będzie pozyskać fundusze.
Głównymi elementami wniosku Komisji dotyczącego unowocześnienia polityki spójności są poniższe aspekty.
1. Koncentracja na najważniejsze priorytetach, w których przypadku UE może osiągnąć najlepsze wyniki: Większość inwestycji Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Fundusz Spójności będzie przeznaczona na innowacje, wsparcie małych przedsiębiorstw, technologie cyfrowe i modernizację przemysłu. Środki zostaną również przeznaczone na przejście do niskoemisyjnej gospodarki o obiegu zamkniętym i walkę ze zmianą klimatu, co przyczyni się do realizacji porozumienia paryskiego.
2. Polityka spójności dla wszystkich regionów i bardziej zindywidualizowane podejście do rozwoju regionalnego
  • Inwestowanie we wszystkich regionach: regiony nadal pozostające w tyle pod względem wzrostu lub dochodu – najczęściej położone w południowej i wschodniej Europie – będą cały czas korzystać z istotnego wsparcia UE. W ramach polityki spójności inwestycje będą w dalszym ciągu przeznaczone na wszystkie regiony, ponieważ wiele z nich w całej Europie – w tym również w bogatszych państwach członkowskich – usiłuje z trudem przeprowadzić transformację przemysłową, zwalczać bezrobocie i dobrze sobie radzić w zglobalizowanej gospodarce.
  • Podejście zindywidualizowane: w polityce spójności utrzymano podział na trzy rodzaje regionów: regiony słabo rozwinięte, regiony w okresie przejściowym i regiony lepiej rozwinięte. Aby ograniczyć rozwarstwienie i pomóc nadrobić zaległości rozwojowe regionom o niskim dochodzie i słabym wzroście, głównym kryterium przydziału zasobów pozostanie PKB na mieszkańca. Nowe kryteria mają ponadto na celu lepsze odzwierciedlanie lokalnych realiów – mianowicie bezrobocia młodzieży, niskiego wykształcenia zmiany klimatu i przyjmowania i integracji migrantów.
  • Na szczeblu lokalnym: polityka spójności na lata 2021-2027 opowiada się za Europą, która wzmacnia poprzez wspieranie kolejnych strategii rozwoju na szczeblu lokalnym. Organy lokalne, miejskie i terytorialne będą bardziej zaangażowane w zarządzanie funduszami UE, a zwiększanie stopy współfinansowania zwiększy poczucie odpowiedzialności za projekty finansowane przez UE w regionach i miastach. 
3. Mniej liczne, bardziej klarowne i krótsze przepisy oraz bardziej elastyczne ramy
  • Upraszczanie dostępu do funduszy: Komisja proponuje, aby w długoterminowym budżecie UE przepisy zostały pozbawione ich zawiłości, ograniczono obciążenia administracyjne i wprowadzono lżejsze procedury kontroli dla przedsiębiorstw i przedsiębiorców korzystających ze wsparcia UE.
  • Jednolity zbiór przepisów: siedem funduszy UE wdrażanych w partnerstwie z państwami członkowskimi („zarządzanie dzielone”) zostało objętych jednym zbiorem przepisów, co ułatwi pracę osób zarządzających programami w ramach funduszy UE. Uprości to tworzenie synergii – na przykład między funduszami polityki spójności a Funduszem Azylu i Migracji – w zakresie opracowywania lokalnych strategii integracji migrantów. Nowe ramy prawne umożliwią też tworzenie bardziej skutecznych powiązań z innymi unijnymi programami. Państwa członkowskie mogą na przykład zdecydować się na przesunięcie niektórych z ich środków w ramach polityki spójności na program InvestEU.
  • Dostosowanie do potrzeb: nowe ramy połączą również stabilność niezbędną do długoterminowego planowania inwestycyjnego z odpowiednim poziomem elastyczności na wypadek nieprzewidzianych zdarzeń. Przegląd śródokresowy określi, czy na okres dwóch ostatnich lat funkcjonowania programów niezbędne jest wprowadzenie zmian – w obrębie funduszy UE będzie istniała bowiem możliwość przesunięcia ograniczonej ilości środków. 
4. Wzmocnienie powiązania z europejskim semestrem na potrzeby poprawienia otoczenia inwestycyjnego w Europie. Komisja zaproponowała wzmocnienie powiązania między polityką spójności a europejskim semestrem w celu stworzenia otoczenia przyjaznego dla biznesu i wzrostu gospodarczego, tak aby zarówno unijne, jak i krajowe inwestycje mogły w pełni osiągnąć swoje cele. Silniejsze wsparcie w ramach polityki spójności na rzecz reform strukturalnych zapewni pełną komplementarność i koordynację z nowym poprawionym Programem wspierania reform.
Kolejne kroki
W dniu 2 maja Komisja Europejska przedstawiła po raz pierwszy swój wniosek dotyczący nowego długoterminowego budżetu UE, zarówno w cenach bieżących, jak i w cenach stałych z 2018 r., co jest bezprecedensowym krokiem w zakresie przejrzystości. W tym samym duchu Komisja publikuje dzisiaj krajowe alokacje w ramach polityki spójności dla państw członkowskich, zarówno w cenach bieżących, jak i w cenach stałych z 2018 r. (zob. załącznik).
Aby zapewnić jak najszybsze osiąganie konkretnych wyników w terenie, niezbędne jest szybkie osiągnięcie porozumienia w sprawie ogólnego długoterminowego budżetu UE i powiązanych wniosków sektorowych.
Opóźnienia podobne do tych, których doświadczono na początku bieżącego okresu programowania na lata 2014-2020 oznaczałoby, że 100 tys. projektów finansowanych z funduszy UE nie mogłoby się rozpocząć na czas – że wiele szkół potrzebujących pilnego remontu musiałoby poczekać na ten remont; że wyposażenie medyczne zostałoby dostarczone do szpitali z opóźnieniem lub że małe przedsiębiorstwa musiałyby planować inwestycje w warunkach niepewności.
Osiągnięcie w 2019 r. porozumienia w sprawie przyszłego budżetu długoterminowego umożliwi płynne przejście z obecnego długoterminowego budżetu (2014–2020) do nowego, a także zapewni przewidywalność i ciągłość finansowania z korzyścią dla wszystkich.
Więcej informacji:
Rozwój regionalny i polityka spójności po 2020 r.: Pytania i odpowiedzi
  • Rozwój regionalny i spójność: nowe ramy UE w skrócie
  • Bardziej indywidualnie dopasowane podejście do rozwoju regionalnego.
  • Uproszczone i bardziej elastyczne ramy prawne dla polityki spójności
  • Silniejsze powiązania z europejskim semestrem i zarządzaniem gospodarczym w Unii
  • Więcej szans dla synergii w ramach budżetu UE
Więcej informacji na temat budżetu UE w przyszłym okresie programowania można znaleźć tutaj.
 
ZAŁĄCZNIK
Przydział środków polityki spójności na lata 2021–2027
Wykazując bezprecedensową przejrzystość, w dniu 2 maja Komisja Europejska przedstawiła po raz pierwszy swój wniosek dotyczący nowego długoterminowego budżetu UE, zarówno w cenach bieżących, jak i w cenach stałych z 2018 r. W tym samym duchu Komisja publikuje również wszystkie istotne dane liczbowe dotyczące różnych programów wydatków, zarówno w cenach bieżących, jak i w cenach stałych z 2018 r.
 

Unijna tablica wyników wymiaru sprawiedliwości 2018:

Dodano: 25.05.2018

Komisja Europejska publikuje dziś unijną tablicę wyników wymiaru sprawiedliwości 2018, która zawiera porównawczy przegląd kwestii niezależności, jakości i skuteczności systemów wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich UE.
 
 
Tablica wyników wymiaru sprawiedliwości 2018 pojawia się w chwili, gdy utrzymanie praworządności jest jednym z najważniejszych priorytetów UE. Bez rządów prawa zagrożona jest demokracja, prawa obywatelskie i należyte zarządzanie unijnymi funduszami, powiedziała Věra Jourová, komisarz do spraw sprawiedliwości, konsumentów i równouprawnienia płci. Za pomocą tablicy wyników zachęcamy do przeprowadzania dobrych reform wymiaru sprawiedliwości i podajemy przykłady takich zmian. U podstaw każdej takiej reformy leży fakt, że nie ma praworządności bez wysokich europejskich standardów niezależności sądów. Nowa tablica przedstawia najważniejsze wskaźniki i pomoże państwom członkowskim w stosowaniu tych standardów.
W porównaniu z poprzednimi edycjami tablica wyników 2018 dalej rozwija wspomniane wskaźniki. Poszerzono w szczególności sekcję dotyczącą niezależności sądów, która jest istotna dla oceny praworządności. Przeanalizowano w niej bardziej szczegółowo Rady Sądownictwa, zaangażowanie władzy wykonawczej i parlamentu w powoływanie oraz odwoływanie sędziów i prezesów sądów, jak również organizację prokuratur. Po raz pierwszy przedstawiono w niej również dane dotyczące długości postępowań we wszystkich instancjach sądowych.
Tablica wyników wymiaru sprawiedliwości jest częścią zestawu narzędzi wykorzystywanych przez Komisję do monitorowania reform wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich, wraz z europejskim semestrem, ramami na rzecz praworządności, mechanizmami współpracy i weryfikacji oraz postępowaniami w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Komisja uważa również, że należyte zarządzanie unijnymi funduszami przez państwa członkowskie wymaga skutecznej ochrony sądowej ze strony niezależnych sądów. W związku z tym, w ramach wieloletnich ram finansowych, Komisja zaproponowała nowy mechanizm praworządności. Rozporządzenie to ustanawia mechanizm, w ramach którego Unia może zawiesić, zmniejszyć lub ograniczyć dostęp do unijnych funduszy w przypadku uogólnionych braków w zakresie praworządności w państwie członkowskim.
 
Kluczowe ustalenia wynikające z tablicy wyników 2018:
  • Niezależność sądów: W porównaniu z poprzednim rokiem lub okresem po 2010 r., postrzeganie niezależności sądów przez przedsiębiorstwa poprawiło się lub utrzymywało na stałym poziomie w około dwóch trzecich państw członkowskich, jednak w kilku państwach się pogorszyło. Zarówno obywatele, jak i przedsiębiorstwa postrzegają ingerencję lub presję ze strony rządu i polityków jako główny powód braku niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Nowy wskaźnik dotyczący organizacji służb prokuratorskich pokazuje, że istnieje powszechna tendencja do tworzenia bardziej niezależnej prokuratury, a nie takiej, która jest podporządkowana lub powiązana z organami wykonawczymi.
  • Środki finansowe kierowane do systemów wymiaru sprawiedliwości: Ogólnie rzecz biorąc, poziom wydatków sektora instytucji rządowych i samorządowych przeznaczonych na system wymiaru sprawiedliwości pozostał stabilny w większości państw członkowskich, jednak występują znaczne różnice między poszczególnymi państwami. Do ustalania wysokości potrzebnych sądom zasobów finansowych państwa członkowskie korzystają przede wszystkim z kosztów historycznych lub rzeczywistych zamiast opierać się na rzeczywistym nakładzie pracy lub kwotach, o które wnioskują sądy. 16 państw członkowskich finansowało swoje systemy wymiaru sprawiedliwości korzystając z unijnych funduszy.
  • Skuteczność systemu wymiaru sprawiedliwości: Można zaobserwować pozytywne zmiany w państwach członkowskich zmagających się z wyzwaniami, ale w kilku państwach członkowskich postępowania w sprawach cywilnych i handlowych nadal trwają bardzo długo. W dziedzinie przeciwdziałania praniu pieniędzy, w około połowie państw członkowskich postępowania sądowe w pierwszej instancji trwają średnio do roku. W kilku państwach członkowskich mogą one trwać średnio nawet dwa lata lub więcej.

Dalsze działania
Wnioski z tablicy wyników 2018 uwzględniono w ocenie sytuacji w poszczególnych państwach przeprowadzonej w ramach europejskiego semestru w 2018 r. oraz w propozycjach dotyczących zaleceń dla poszczególnych krajów, wydanych przez Komisję Europejską w dniu 23 maja 2018 r. Te zalecenia polityczne są omawiane między państwami członkowskimi w Radzie. Przywódcy UE zatwierdzają je w czerwcu, zanim Rada przyjmie je w lipcu. Następnie rządy uwzględniają zalecenia w swoich planach reform i budżetach krajowych na kolejny rok.
Kontekst
Tablica wyników, zawierająca głównie informacje dotyczące postępowań sądowych w sprawach cywilnych i handlowych oraz administracyjnych, ma na celu wspieranie państw członkowskich w ich dążeniach do stworzenia otoczenia bardziej przyjaznego dla inwestycji, przedsiębiorstw i obywateli. Zwraca się na niej uwagę na trzy główne elementy skutecznego systemu wymiaru sprawiedliwości:
  • Skuteczność: wskaźnik długości postępowania, wskaźnik zamykanych spraw i liczba spraw w toku.
  • Jakość: wskaźniki dotyczące pomocy prawnej, opłat sądowych, szkoleń, monitorowania działań sądowych, budżetu i zasobów ludzkich.
  • Niezależność: wskaźniki postrzegania niezależności wymiaru sprawiedliwości przez przedsiębiorstwa i ogół społeczeństwa oraz wskaźniki dotyczące gwarancji w odniesieniu do sędziów.
Poprawa skuteczności krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości jest jednym z uznanych priorytetów europejskiego semestru – rocznego cyklu koordynacji polityki gospodarczej UE. Tablica wyników wymiaru sprawiedliwości UE zapewnia roczny porównawczy przegląd funkcjonowania krajowych systemów wymiaru sprawiedliwości i tym samym pomaga państwom członkowskim w realizowaniu tego priorytetu. W semestrze europejskim w 2018 r., na podstawie wniosku Komisji, Rada wydała zalecenia dla poszczególnych krajów w tym obszarze pięciu państwom członkowskim: Chorwacji, Włochom, Cyprowi, Portugalii i Słowacji.
Dodatkowe informacje:

Decyzje KE w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego

Dodano: 17.05.2018

Przegląd według dziedzin polityki

Przyjmując comiesięczny pakiet decyzji dotyczących uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, Komisja Europejska („Komisja”) podejmuje kroki prawne przeciwko państwom członkowskim, które nie wypełniły swoich zobowiązań wynikających z prawa unijnego. Decyzje te dotyczą różnych sektorów i dziedzin polityki UE, a ich celem jest zapewnienie właściwego stosowania prawa unijnego dla dobra obywateli i przedsiębiorstw.

Najważniejsze decyzje Komisji pogrupowane według obszarów polityki można znaleźć w pełnej wersji komunikatu MEMO/18/3446. Komisja zamyka również 96 spraw, w których kwestie sporne rozwiązano z udziałem zainteresowanych państw członkowskich bez konieczności kontynuowania postępowania przez Komisję.

Kilka z podjętych dzisiaj decyzji dotyczy Polski. Zostały przedstawione poniżej.

Więcej informacji na temat unijnego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego zawiera pełna wersja MEMO/12/12. Więcej informacji na temat wszystkich podjętych decyzji można znaleźć w wykazie decyzji dotyczących uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

 

Energia

(Informacji udzielają: Anna-Kaisa Itkonen - tel.: +32 229 56186, Nicole Bockstaller – tel.: +32 229 52589)

Wezwania do usunięcia uchybienia:

Odpady nuklearne: Komisja wzywa 20 państw członkowskich do prawidłowej transpozycji unijnych przepisów

Komisja podjęła decyzję o skierowaniu wezwań do usunięcia uchybienia do Austrii, Republiki Czeskiej, Węgier, Włoch, Niderlandów, Polski, Portugalii, Rumunii i Zjednoczonego Królestwa w związku z brakiem prawidłowej transpozycji niektórych wymogów dyrektywy w sprawie wypalonego paliwa jądrowego i odpadów promieniotwórczych (dyrektywa Rady 2011/70/Euratom). W dyrektywie ustanowiono wspólnotowe ramy służące zapewnieniu odpowiedzialnego i bezpiecznego gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi, aby uniknąć niepotrzebnego obciążania przyszłych pokoleń. Ponadto Komisja wzywa Belgię, Bułgarię, Republikę Czeską, Danię, Estonię, Niemcy, Grecję, Irlandię, Litwę, Maltę, Niderlandy, Polskę, Rumunię, Słowenię, Hiszpanię i Zjednoczone Królestwo do przyjęcia krajowych programów w zakresie zarządzania polityką gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami promieniotwórczymi. Wymienione państwa członkowskie mają teraz dwa miesiące na udzielenie odpowiedzi na uwagi przedstawione przez Komisję; w przeciwnym razie Komisja może podjąć decyzję o wystosowaniu uzasadnionej opinii.

 

Rynek wewnętrzny, przemysł, przedsiębiorczość i MŚP

(Informacji udzielają: Lucia Caudet – tel.: +32 229 56182, Maud Noyon – tel.: +32 229 80379)

 Decyzje o zamknięciu sprawy:

Handel równoległy lekami: Komisja zamyka postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i skargi przeciwko POLSCE, RUMUNII i SŁOWACJI

Komisja Europejska podjęła dziś decyzję o zamknięciu prowadzonych przez nią postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i o zaprzestaniu rozpatrywania skarg przeciwko PolsceRumunii i Słowacji w dziedzinie handlu równoległego lekami przeznaczonymi dla ludzi. Od samego początku Komisja pod przewodnictwem Jeana-Claude'a Junckera kładzie nacisk na zdecydowane wdrażanie priorytetów politycznych. Strategię tę odzwierciedla również podejście Komisji do postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Komunikat „Prawo Unii: lepsze wyniki dzięki lepszemu stosowaniu” określa podejście Komisji polegające na priorytetowym traktowaniu spraw najważniejszych w kontekście tej strategii i starannym porównywaniu wszelkich powiązanych interesów prywatnych i interesu publicznego. Import i eksport równoległy produktów leczniczych stanowią zgodną z prawem formę handlu na jednolitym rynku. W niektórych przypadkach państwa członkowskie mogą jednak ograniczyć handel równoległy – o ile służące temu środki są uzasadnione, racjonalne i proporcjonalne – aby zapewnić ochronę uzasadnionego interesu publicznego; na przykład w celu zapewnienia odpowiednich i ciągłych dostaw produktów farmaceutycznych dla ludności. Brak odpowiednich i ciągłych dostaw do aptek produktów leczniczych stosowanych u ludzi stanowi poważny i rosnący problem, który pojawił się w ostatnich latach w niektórych państwach członkowskich i który może mieć poważny wpływ na leczenie pacjentów. Komisja przyznaje, że handel równoległy lekami może być jednym z powodów wystąpienia niedoborów wielu produktów leczniczych stosowanych u ludzi. Pogodzenie poszanowania zasady swobodnego przepływu towarów z prawem pacjentów do dostępu do opieki zdrowotnej jest bardzo trudne. Po dokładnej ocenie Komisja stwierdziła, że należy szukać innych niż postępowania o naruszenie sposobów odpowiedniego rozwiązania tej złożonej sytuacji, aby szybko i skutecznie poradzić sobie z problemem, który może mieć negatywny wpływ na zdrowie obywateli Europy. Komisja uważa, że powinien się szybko rozpocząć zorganizowany dialog, w którym udział wezmą wszystkie zainteresowane strony. Komisja podtrzymuje swoje zobowiązanie, by wspierać państwa członkowskie w ich wysiłkach zmierzających do zapewnienia obywatelom szybkiego dostępu do przystępnej cenowo, profilaktycznej i leczniczej opieki zdrowotnej dobrej jakości. W tym celu Komisja zgromadzi więcej informacji od państw członkowskich i innych zainteresowanych stron w celu poddania pod dyskusję realizacji zobowiązania z tytułu świadczenia usług publicznych oraz ograniczeń eksportowych w ramach grupy roboczej Komisji ds. produktów farmaceutycznych (Komitetu Farmaceutycznego). Więcej informacji na ten temat można znaleźć w pełnym tekście komunikatu prasowego.

 

Wymiar sprawiedliwości, konsumenci i równouprawnienie płci

(Informacji udzielają: Christian Wigand – tel.: +32 22962253, Melanie Voin – tel.: +32 22958659)

Wezwanie do usunięcia uchybienia:

Konsumenci: Komisja wzywa POLSKĘ do transpozycji przepisów UE w sprawie praw konsumentów

Komisja Europejska podjęła dziś decyzję o skierowaniu do Polski wezwania do usunięcia uchybienia w związku z nieprawidłową transpozycją części unijnych przepisów w sprawie praw konsumentów (dyrektywa w sprawie praw konsumentów – dyrektywa 2011/83/UE). Nowe przepisy unijne wzmocnią prawa konsumentów we wszystkich państwach UE, w szczególności podczas zakupów internetowych. Państwa członkowskie miały dokonać transpozycji wspomnianej dyrektywy do prawa krajowego do 13 grudnia 2013 r. Komisja uważa, że władze Polski w niewłaściwy sposób zastosowały przepisy unijne w swoim porządku prawnym. Po pierwsze, Polska dokonała nieprawidłowej transpozycji unijnych przepisów dotyczących definicji „przedsiębiorcy”. Zgodnie z dyrektywą na przedsiębiorcach spoczywają obowiązki nie tylko wtedy, gdy bezpośrednio oferują oni towary lub usługi, lecz również wtedy, gdy wprowadzają swoje produkty do obrotu za pośrednictwem innych podmiotów, takich jak platformy internetowe. Po drugie, określone w przepisach unijnych wymagania w zakresie informacji na temat warunków płatności, dostawy, wykonania i terminów nie zostały szczegółowo odzwierciedlone w prawie polskim. Ponadto wymóg w zakresie informacji na temat interoperacyjności treści cyfrowych nie został ograniczony do informacji, o których przedsiębiorca wie lub, racjonalnie oczekując, powinien był wiedzieć. Nakłada to nieproporcjonalne obciążenie na przedsiębiorców prowadzących działalność w Polsce. Polska ma teraz dwa miesiące na ustosunkowanie się do zastrzeżeń zgłoszonych przez Komisję; w przeciwnym razie Komisja może podjąć decyzję o wystosowaniu uzasadnionej opinii.

Komisja modernizuje wizowy system informacyjny,

Dodano: 16.05.2018
Komisja proponuje dziś modernizację wizowego systemu informacyjnego (VIS) – bazy danych zawierającej informacje na temat osób ubiegających się o wizę Schengen – w celu dostosowania go do zmieniających się wyzwań w zakresie bezpieczeństwa i migracji oraz poprawy zarządzania granicami zewnętrznymi UE.
 
 
Proponowane zmiany pozwolą na bardziej dogłębne kontrole przeszłości osób ubiegających się o wizę, zlikwidowanie luk informacyjnych w zakresie bezpieczeństwa dzięki lepszej wymianie informacji między państwami członkowskimi oraz zapewnienie pełnej interoperacyjności z innymi unijnymi bazami danych.
Komisarz do spraw migracji, spraw wewnętrznych i obywatelstwa Dimitris Avramopoulos powiedział: Co roku miliony obywateli państw nienależących do UE wjeżdżają na teren UE z wizą na pobyt krótkoterminowy lub na dłuższy okres. Dzięki modernizacji wizowego systemu informacyjnego wyeliminujemy słabe punkty z naszych systemów informacyjnych i zapewnimy funkcjonariuszom straży granicznej i organom wizowym informacje potrzebne im do wykonywania ich zadań. Przestępcy i potencjalni terroryści nie powinni być w stanie przybywać do Europy niezauważeni. Europa nie jest twierdzą, ale musimy wiedzieć, kto przekracza nasze granice. Naszym obowiązkiem jest zadbanie o bezpieczeństwo obywateli Unii Europejskiej i stworzenie Europy, która chroni, bez utrudniania przemieszczania się osobom, które odwiedzają Europę w dobrej wierze.
Wizowy system informacyjny (VIS) jest unijną bazą danych, za pośrednictwem której funkcjonariusze straży granicznej na granicach zewnętrznych UE mogą łączyć się z konsulatami państw członkowskich na całym świecie. Zapewnia ona organom wydającym wizy najważniejsze informacje na temat osób ubiegających się o wizę krótkoterminową Schengen, pozwalając jednocześnie straży granicznej na wykrycie osób, które mogą powodować zagrożenia dla bezpieczeństwa. Dzisiejszy wniosek rozszerza zakres VIS, przede wszystkim dodając do systemu wizy długoterminowe i dokumenty pobytowe, przy pełnym poszanowaniu przepisów dotyczących ochrony danych, aby zagwarantować tym organom w razie potrzeby dostęp do niezbędnych informacji. Wniosek jest drugim etapem reformy wspólnej polityki wizowej UE i odzwierciedla zmiany w kodeksie wizowym przedstawione przez Komisję w marcu 2018 r.
 
Zwiększenie bezpieczeństwa i zlikwidowanie luk informacyjnych
Proponowana modernizacja bazy VIS przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa wewnętrznego i usprawnienia zarządzania granicami dzięki zastosowaniu następujących środków:
  • usprawnione kontrole krzyżowe z wykorzystaniem wszystkich baz danych: wszystkie wnioski wizowe przechowywane w bazie VIS będą odtąd automatycznie porównywane ze wszystkimi innymi unijnymi systemami informacyjnymi w dziedzinie bezpieczeństwa i migracji, takimi jak nowo utworzony system wjazdu/wyjazdu (EES), System Informacyjny Schengen (SIS) i europejski system przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS), za pośrednictwem jednolitego portalu wyszukiwania. Ta obowiązkowa kontrola krzyżowa pozwoli wykryć osoby posługujące się wieloma tożsamościami i zidentyfikować osoby stwarzające zagrożenie dla bezpieczeństwa lub ryzyko związane z nieuregulowaną migracją;
  • lepsza wymiana danych i informacji: obecnie na szczeblu UE nie są gromadzone żadne informacje dotyczące wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych. Proponowana modernizacja przyczyni się do rozszerzenia zakresu VIS, tak aby system uwzględniał również takie informacje. Pozwoli to funkcjonariuszom straży granicznej szybko ustalić, czy dana wiza długoterminowa lub dany dokument pobytowy wykorzystywane przy przekraczaniu granic zewnętrznych Schengen są ważne i czy ich posiadacz jest uprawniony do legitymowania się nimi, co przyczyni się do wyeliminowania poważnej luki w bezpieczeństwie.
  • sprawniejsze procedury powrotu: od tej pory w bazie VIS będą również zawarte kopie dokumentu podróży osoby ubiegającej się o wizę. W połączeniu z upoważnieniem funkcjonariuszy Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej do dostępu do VIS ułatwi to identyfikację i readmisję migrantów o nieuregulowanym statusie nieposiadających odpowiednich dokumentów, zwiększając tym samym skuteczność unijnej polityki powrotowej;
  • wzmocnione zdolności w zakresie ścigania przestępczości i zapobiegania jej: Organy ścigania i Europol będą teraz miały lepiej zorganizowany dostęp do VIS na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, a także ich wykrywania lub ścigania, na ściśle określonych warunkach i przy pełnym poszanowaniu unijnych przepisów w zakresie ochrony danych osobowych. Dostęp do VIS będą również miały organy ścigania na potrzeby wyszukiwania i identyfikowania osób zaginionych lub uprowadzonych i ofiar handlu ludźmi.
 
Dalsze działania
Unijna agencja eu-LISA będzie odpowiedzialna za rozwój zmodernizowanej bazy VIS i zarządzanie nią. W celu zakończenia reformy unijnej polityki wizowej Komisja wzywa Parlament Europejski i Radę do jak najszybszego zakończenia procedur ustawodawczych w celu zlikwidowania wszelkich pozostałych luk informacyjnych i ułatwienia podróży do UE osobom odwiedzającym ją legalnie.
Kontekst
Wspólna polityka wizowa UE ułatwia podróżowanie do UE w celach turystycznych i biznesowych, przyczyniając się do rozwoju unijnej gospodarki oraz kontaktów i dialogu między różnymi kulturami. Tylko w 2016 r. wydano prawie 14 mln wiz Schengen na pobyt krótkoterminowy (zob. najnowsze statystyki dotyczące wiz Schengen).
Od czasu wejścia w życie kodeksu wizowego z 2010 r. środowisko, w którym realizowana jest polityka wizowa, uległo zasadniczym zmianom. W ostatnich latach UE stanęła przed nowymi wyzwaniami związanymi z migracją i bezpieczeństwem. We wrześniu 2017 r. Komisja ogłosiła, że przedstawi propozycje unowocześnienia wspólnej polityki wizowej UE. Komisja potwierdziła, że przedstawi projekt zmiany kodeksu wizowego w swoim programie prac na 2018 r. i spełniła tę obietnicę w marcu 2018 r.
Jednocześnie UE modernizuje swoje systemy informacyjne w zakresie bezpieczeństwa i zarządzania granicami, aby zlikwidować luki informacyjne i poprawić bezpieczeństwo wewnętrzne. W następstwie konkluzji Rady z czerwca 2017 r. Komisja przedstawiła w grudniu 2017 r.wniosek, który ma sprawić, że systemy informacyjne UE będą współdziałały w skuteczniejszy i bardziej inteligentny sposób. Dzisiejszy wniosek dotyczy modernizacji systemu VIS i tworzy podstawy, które pozwolą mu osiągnąć pełną interoperacyjność z innymi unijnymi bazami danych w dziedzinie zarządzania granicami i migracją